به خدا می آید مهدی فاطمه

عقيده شيعه در مورد امامت اين است كه مقامي است الهي و دنباله رو ادامه دهنده امامت پيامبر است .پيامبر غير از اين كه پيامبر بود, امام نيز بود; يعني رهبري ديني كه مجري احكام الهي (قرآن ) باشد. امام يعني كسي كه ادامه دهنده امامت پيامبر(ص)باشد و همان طور كه امامت پيامبر از جانب خدا بود, ادامه آن هم بايد از جانب خداباشد; با رفتن پيامبر ، شأن نبوت براي هميشه پايان يافت ، اما شأن و مقام و امامت باقي بود ؛ زيرا مردم به امام و پيشوا نياز داشتند ؛ بنابراين تعيين امام از جانب خدا است . شيعيان عقيده دارند علي (ع)و يازده نفر از فرزندانش از طرف خدا و لسان پيامبر(ص)مشخص شده و اينان انسان هاي پاك و مطهّري هستند كه از نسل انبيا و پاكان روزگار بودند.بنابراين امامت مقامي است الهي و هم سنخ با نبوّت . كسي مي تواند امام باشد كه هم سنخ پيامبر(ص)باشد, اما اهل سنّت اين مسئله را قبول ندارند و مي گويند امام توسط مردم تعيين مي شود.

 ما به آنان مي گوييم امامت و خلافت ابوبكر به رأي مردم نبود, زيرا همه مسلمانان در تعيين او نقش نداشتند و بسياري از بزرگان اصحاب از قبيل سلمان وابوذر و مقداد و علي (ع)و بني هاشم و سعدبن عباده , مخالف تعيين ابوبكر بودند. و در مورد خليفهء دوم اصلاً رأي مردم دخالت نداشت و با تعيين ابوبكر معيّن شد و در مورد خلافت عثمان , شوراي شش نفره بود, آن هم با ترفندهايي كه در تاريخ ذكر شده است .

 بنابراين عقيده اهل سنّت ـ كه امامت و خلافت به تعيين مردم است ـ اولاً اشتباه است ;ثانياً ابوبكر و عمر و عثمان به رأي مردم تعيين نشدند. ثالثاً هيچ گاه رأي مردم به طور كامل محقق نمي شود و هميشه عدّه اي مخالف و ممتنع هستند. رابعاً كودكان و ديوانگان و غيرهم كه شرايط رأي دادن را ندارند, نقشي در تعيين سرنوشت خود نخواهند داشت و كسي هم از جانب آنان معيّن نشده و كار آنان بر زمين مي ماند. اگر بگوييم امامت به رأي مردم محقق مي شود ـ كما اين كه اهل سنّت مي گويند ـ دچار اشكالات فراواني مي شويم كه به تعدادي از آن هااشاره كرديم .
ادلّه شيعيان بر امامت امامان :
1-تصريح پيامبر(ص)به ولايت علي (ع)و ائمهء بعد از ايشان و تعيين نام آنان .
2- هر امامي , امام بعد از خود را معيّن مي كند; اما در مورد علي (ع)ادلّه بيش تري از آيات و روايات داريم :
الف ) آيه :
سرپرست شما خدا و رسول و مؤمناني اند كه نماز را بر پا مي دارند و زكات در حال ركوع مي پردازند.
تنها كسي كه صدقه و زكات در حال ركوع پرداخت نمود, علي (ع)بود. علماي شيعه و سني اتفاق دارند بر اين كه اين آيه در مورد علي (ع)نازل شد.¹
ب ) اطيعوااللّه و اطيعواالرسول و اولي الامر منكم .²
با دقت در اين آيه معلوم مي شود بايد اولي الامر (صاحب امر, امام , حاكم ) هم سنخ رسول باشد, چون كلمه اطيعوا براي و يك بار آمده ; يعني اطاعتي كه از رسول واجب است , از اولي الامر نيز واجب است . و همان پاكي و قداستي كه پيامبر دارد, اولي الامر نيز بايد داشته باشد. و مسلّم است كسي كه اهل فسق و گناه باشد, حتي اگر بدون زور و با رأي مردم حاكم شده باشد, قابل اطاعت نيست :
ظالمان ميل و از آنان اطاعت نكنيد.³ .
3- وقتي حضرت ابراهيم از طرف خدا به مقام امامت رسيد, از خدا خواست فرزندان او نيز امام باشند, خداوندتعالي فرمود: و آنان شايستگي براي تصدي امامت را ندارند. ⁴ابوبكر و عمر حدود سي سال قبل از اسلام مشرك بودند. در قرآن آمده است :^۵ و بعد از خلافت نيز گناهان بسياري انجام دادند كه يكي از آن ها ظلم و اذيّت هايي بود كه بر دختر پيامبر(ص)حضرت زهرا(س)روا داشتند.
پس اولاً امامت مقامي است الهي و ثانياً و بر فرض كه مردمي و انتخابي باشد, در مورد خلفا انتخاب و رأيي نبودو اگر بود, تمام مسلمانان شركت نداشتند. جهت اطلاع بيش تر از كتاب هاي سيد عبدالحسين شرف الدين و علامه اميني بهره مند شويد.

منبع:راسخون(زن در اسلام)

پي نوشت ها:
1.تفسير نمونه , ج 4 ص 424.  2.نساء(4) آيه 59.   3.شعراء (36)آيه 151.  4.بقره (2)آيه 124.  ۵. احزاب آيه ۵۷