از خدائی بترسید که اگرگفتید میشنود واگر دردل نهفتید میداند وبرمرگی پیشی

گیریدکه اگرازآن گریختید به شما میرسدواگرفراموشش کنید بیاد می آورد.

 

هرآوندی بدانچه درآن نهند تنگ شود جزآوند دانش که هرچه درآن نهند فراختر گردد.

 

رشک بردن دوست از خالص نبودن دوستی اوست.تلخی این جهان شیرینی آن

جهان است وشیرینی این جهان تلخی آن جهان است.

 

ایمان همچون نقطه ای دردل پدید گردد هر چه ایمان بیشترشود نقطه هویداتر

شود.وآنکه دوری سفررا بیادمی آورد خودرابرای آن آماده می کند.

 

دوستت راچندان دوست ندان که مبادا روزی دشمنت شود ودشمنت راآنقدرکینه

نورز که شاید روزی دوستت شود.

 

اندیشیدن همانند دیدن نیست چون آنچیزی که می بینی آنچیزنیست که دردل داری.

 

مراقب افکارت باش که گفتار می شود

مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود

مراقب رفتارت باش که عادتت می شود

مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود

مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت می شود

 

قالَ(علیه السلام): اَلْمفلفوكف حفكّامٌ عَلَى النّاسف، وَ الْعفلْمف حاكفمٌ عَلَیْهفمْ، وَ حَسْبفكَ مفنَ الْعفلْمف أنْ تَخْشَى اللّهَ، وَ حَسْبفكَ مفنَ الْجَهْلف أنْ تَعْجفبَ بفعفلْمفكَ.([6])

فرمود: ملوك بر مردم حاكم هستند و علم بر تمامى ایشان حاكم خواهد بود، تو را در علم كافى است كه از خداوند ترسناك باشى; و به دانش و علم خود بالیدن، بهترین نشانه نادانى است.
أمالى طوسى: ج 1، ص 55، بحارالأنوار: ج 2، ص 48، ح 7